Η Σπυριδούλα της Χρυσοπηγής (Κυρά κι' Αρχόντισσα)

Παρουσίαση: Αθανάσιος Νικ. Στάμος

Η αγαπητή μας κυρία  Σπυριδούλα Γιαννικοπούλου, ζει στο αρχοντικό της στο όμορφο ορεινό χωριό μας και χαίρεται να επισκέπτεται τακτικά και να συνομιλεί  διαδικτυακά με τα πέντε παιδιά της, τα έντεκα εγγόνια της και το δισέγγονό της. Ήρθε νύφη στο χωριό μας από την ορεινή Ναυπακτία πριν από αρκετά χρόνια.

Ο άνθρωπος (προξενητής εκείνης της εποχής) που είχε αναλάβει να φέρει σε επαφή γνωριμίας το μελλοντικό ζευγάρι ήταν σίγουρος ότι η γνωριμία αυτή θα είχε αίσιο τέλος και δεν είχε άδικο. Η Σπυριδούλα όμως, είχε δηλώσει στο πατέρα της και στα αδέλφια της που τη συνόδευαν στο χωριό του γαμπρού ότι «αν δεν μου αρέσει ο γαμπρός και το χωριό, θα φύγω και θα γυρίσω πίσω στην αμπελακιώτισα» το χωριό καταγωγής της.

ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΩΝ ΝΕΖΕΡΩΝ ΚΑΙ Η ΑΜΦΙΛΕΓΟΜΕΝΗ ΚΑΣΤΡΟΧΩΡΑ

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ (Τελευταίο)
Παρουσίαση: Αθανάσιος Νικ. Στάμος

Περιγραφή του Κάστρο Νεζερών

Το κάστρο, με το όνομα πλέον Άγιος Δημήτριος ήταν μικρού μεγέθους όπως μαρτυρούν τα ερείπιά του με περίμετρο 600 περίπου μέτρων. Σε τόσο μικρό χώρο είναι απορίας άξιον πως στεγάζονταν 30 οικογένειες ή 105 άτομα κατά την απογραφή του Ενετού Γκριμάνι. (Β. Παναγιωτόπουλος σελ.268)

Εδώ υπάρχει μια παλιά, ξεθωριασμένη από το χρόνο μαρτυρία, αλλά βαθειά χαραγμένη στη συλλογική μνήμη «λαϊκών λογίων» κατοίκων των περιοχών, ότι οι εξωτερικοί τοίχοι των οικιών σε συμπαγή παράταξη αποτελούσαν την Βόρειο-Ανατολική πλευρά του τείχους του Κάστρου και οι κάτοικοι σε δύσκολες περιστάσεις επικοινωνούσαν από τις ταράτσες και εδώ πάλι «η προφορική μαρτυρία ότι πηδώντας από κεραμίδι σε κεραμίδι δηλαδή από στέγη σε στέγη έφτανες στη κάτω Αχαγιά». Προφανώς να ήταν αυτό το καστροχώρι δομημένο με κτίσματα «σε συμπαγή παράταξη γύρω από έναν πανύψηλο Πύργο και γειτονιές αναχαίτισης των επιδρομέων». Ίσως αυτή η άποψη να έχει και κάποια σχέση με το επικλινές του εδάφους, στη κατασκευή του κάστρου με τις οικίες σε συμπαγή παράταξη.

ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΩΝ ΝΕΖΕΡΩΝ ΚΑΙ Η ΑΜΦΙΛΕΓΟΜΕΝΗ ΚΑΣΤΡΟΧΩΡΑ

Παρουσίαση: Αθανάσιος Νικ. Στάμος

 Οι Φράγκοι Σταυροφόροι, μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης το 1204, κατέβηκαν στη Πελοπόννησο και την υπέταξαν. Διένειμαν τη γη σε φέουδα, η Χαλανδρίτσα είχε 4 φέουδα και ο κάθε φεουδάρχης είχε στη κατοχή του μεγάλες εκτάσεις γης να νέμεται, να εισπράττει δηλαδή υψηλή φορολογία.

Μια μικρή Νεκρολογία

Για το Γιάννη που έφυγε πρόωρα απ’ τη ζωή!

Για δες καιρό που διάλεξε ο Χάρος να μας πάρει,

στα μέσα του χειμώνα, το άνθος του χωριού μας,

τ’ αγαπητό παιδί και τ’ άξιο παλικάρι.

Η κατάρα της μάνας

Παρουσίαση: Αθανάσιος Στάμος

Μια παροιμία λέει: "Πάρε ευχή από γονιό κι άντε σε κορφή βουνό" 

Λένε ότι η κατάρα της μάνας πιάνει. Άλλοι λένε ότι η μάνα όταν καταριέται κάποιο μέλος της οικογένειας της ή γενικά καταριέται οποιονδήποτε, κυρίως όταν η καρδιά της πλημυρίζει από πόνο και αγανάκτηση, χωρίς να γνωρίζει τι σημαίνει κατάρα και χωρίς να το πιστεύει, το κάνει απλά και μόνο για φοβέρα ή και από συνήθεια κάτι που συμβαίνει σε πολλές μανάδες σε περιοχές που  η κοινωνική εξέλιξη δεν τις έχει αγγίξει ακόμα.

Το υδραγωγείο του χωριού μας

Το χωριό μας δεν είχε υδραγωγείο αλλά ούτε και υδροδοτική υποδομή εκτός από ένα μικρό αυλάκι νερού από την αμμουτσίλα για το πότισμα των κήπων και των γύρω καλλιεργήσιμων εκτάσεων, η δε υδροληψία για τις ανάγκες των κατοίκων ήταν προβληματική. Αναγκάζονταν να μεταφέρουν νερό στο κάτω χωριό από την πλησιέστερη υδάτινη πηγή την Κεριάνα και το πάνω χωριό από την πηγή της αμμουτσίλας, με ζώα ή και με τις βαρέλες στον ώμο κυρίως οι γυναίκες. Το πλύσιμο των ρούχων γινόταν στο λαγκάδι ή στην Κεριάνα, ή στην  αμμουτσίλα. Έτσι η ζωή της Σποδιανιώτισσας νοικοκυράς ήταν πολύ δύσκολη όλες τις εποχές του χρόνου και μάλιστα με πολυμελή οικογένεια.                                

Με Πολλές Ευχαριστίες...

Ο Ήλιος λάμπει σ’ έναν ασυννέφιαστο ουρανό, ο ήχος του τρεχούμενου νερού  σε γαλινεύει και το απέραντο πράσινο κυριαρχεί και μαγεύει τον επισκέπτη  του χωριού  Χρυσοπηγή – Σποδιάνα Αχαϊας!

 Η Σπυριδούλα,  έρχεται να μας  υποδεχτεί με χαμόγελο και καλοσύνη στην γεμάτη κάθε λογής λουλούδια αυλή μπροστά από το σπίτι της.
Μας πρόσφερε  λουκούμι και μια πεντανόστιμη παραδοσιακή, χωριάτικη πίτα με χόρτα από τον κήπο της!

Φιλοπρόοδες δραστηριότητες του χωριού μας

Κοινοτικά έργα
Παρουσίαση: Αθανάσιος Νικ.Στάμος

ΑλέξηςΓουρδούπης. Ταλαντούχος επεξεργαστής του σιδήρου στο επάγγελμα διετέλεσε τρις τετραετίες πρόεδρος της κοινότητας Χρυσοπηγής 1983–1995, ακούραστος και δημιουργικός, έβαλε στόχο στη ζωή του με την ιδιότητα του προέδρου, να οργανώσει και να ομορφύνει το χωριό που γεννήθηκε και μεγάλωσε και να απαλλάξει οριστικά τους συντοπίτες του από  τις μεγάλες ταλαιπωρίες να  πηγαίνουν να καλλιεργούν τα χωράφια τους με τα ζώα ή να μεταφέρουν νερό στα σπίτια τους με τις στάμνες από τη κεντρική βρύση οι κατωχωρήτες και από τη πηγή της αμμουτσίλας με τις βαρέλλες στον ώμο ή και με το συμπαθητικό γαϊδουράκι, από απόσταση 700-800 μέτρα οι πανωχωρήτες.


Με τις βασικές γραμματικές του γνώσεις και την  επαγγελματική κατάρτιση που έλαβε από τις Βασιλικές Επαγγελματικές Σχολές της Λέρου, αναγνωρίστηκε και καταξιώθηκε πολύ γρήγορα σε ολόκληρη τη περιοχή σαν ειλικρινής και έντιμος επαγγελματίας, με μεγάλη κοινωνική επιρροή και  προσφορά στο κοινό, κατόρθωσε να αναμορφώσει ολόκληρο το χωριό και να γίνει το παράδειγμα για τα πλησιέστερα χωριά της περιοχής μας.

                                  

Έργα που έγιναν κατά τη διάρκεια της προεδρίας του στο χωριό μας 1983-1995 

Με πίστωση από τη Νομαρχία Αχαΐας  ολοκλήρωσε την υδροδότηση του πάνω χωριού και ενίσχυσε την υπάρχουσα ύδρευση του κάτω χωριού  από τις πηγές του Νάζια, της Κρυόβρυσης  και Πλατύ (τοπωνύμια) το 1983.Έργο, πολύπλοκο και   δύσκολο.

Διαπλάτυνε και κάλυψε με ασφαλτοτάπητα το κύριο δρόμο από το χωριό Κούμανι μέχρι το χωριό Λακκώματα περίπου δέκα χιλιόμετρα.

Η δραστηριότητα του δεν έμεινε μόνο σε αυτά τα δυο σπουδαία έργα, αλλά επιδόθηκε  και σε άλλα δευτερεύοντα, όπως προέκτινε τη διάνοιξη του δρόμου, από τη θέση Φλισκούνι που είχε φτάσει με πρόεδρο το Βασίλη Βασιλόπουλο,  μέχρι τη θέση Κέδρος. στο βουνό  Πλατύς, που είναι προέκταση του όρους Ερύμανθος 

Ο μεγάλος ευεργέτης του χωριού μας

Παρουσίαση: Αθανάσιος Νικ. Στάμος

«ο άνθρωπος δεν ζει μόνον για τον εαυτό του, αλλά ζει και για τις επερχόμενες γενεές, για  τις οποίες έχει υποχρέωση και ευθύνη να δείχνει τον σωστό δρόμο της ζωής, να παραδειγματίζονται και να οδηγούνται  στη δημιουργία του καλού και του ωραίου».

 Γεννήθηκε στη Χρυσοπηγή (Σποδιάνα) και ήταν ένα αγροτόπαιδο, που δεν ξεχώριζε από τα άλλα παιδιά του χωριού μας. Μυαλό ανοιχτό, με αντοχή ατσάλινη και βούληση ακατάβλητη, ξεκίνησε το 1962 αμέσως μετά την ολοκλήρωση των στρατιωτικών του υποχρεώσεων, με ανάμεικτα συναισθήματα χαράς και λύπης σαν μετανάστης, να αναζητήσει καλύτερη ζωή και σταδιοδρομία σε ξένους τόπους, σε ξένες χώρες. Πρόκειται για τον συμπατριώτη μας Δημήτριο Στάμο, τον Μεγάλο ευεργέτη του χωριού μας. 

Παρά το γεγονός ότι είναι πρώτος μου ξάδερφος, έβαλα στην άκρη όλες τις κοινωνικές και συγγενικές παραμέτρους που ασκούν συναισθηματική πίεση σε τέτοιες περιπτώσεις για να παρουσιάσω, χωρίς υπερβολές, μια σύντομη σκιαγράφηση αυτού του υπέροχου πατριώτη και ανθρώπου που το όνομά του θα μείνει ανεξίτηλο στη μνήμη και στη καρδιά όλων των κατοίκων του χωριού μας, τη Χρυσοπηγή (Σποδιάνα) στο Νομό Αχαΐας.