Κυριακή, 2 Φεβρουαρίου 2020

Μια μικρή Νεκρολογία

Για το Γιάννη που έφυγε πρόωρα απ’ τη ζωή!

Για δες καιρό που διάλεξε ο Χάρος να μας πάρει,
στα μέσα του χειμώνα, το άνθος του χωριού μας,
τ’ αγαπητό παιδί και τ’ άξιο παλικάρι.

Χτυπάτε καμπάνες θλιβερά, πικρά φαρμακωμένα,
για να τ’ ακούσει η γειτονιά, να’ρθεί η επάνω ρούγα,
να’ρθούν ματάκια θλιβερά, να’ρθούν καρδιές καμένες,
να’ρθούν όσοι βάλανε χρυσά κορμιά στον Άδη.
Να κλάψουμε όλοι μαζί, στη Χρυσοπηγή, ξένοι και δικοί
το Γιάννη, το  αδικοχαμένο μας παιδί.

Άνοιξε θλιβερή καρδιά και πικραμένο χείλι,
άνοιξε και πες μας τίποτες και παρηγόρησέ μας;

Σ’ αφήνω γεια γλυκιά μανούλα μου
Σ’ αφήνω γεια πατέρα μου,
Έχετε γεια αδερφάκια μου
Και σεις ξαδέρφια και ξαδερφοπούλες μου,
Έχετε γεια γειτόνοι μου
Και σεις που μ’ αγαπάτε
Εγώ κατεβαίνω άδοξα στη μαύρη γη,
στο πικραμένο Άδη.

Καλό παράδεισο λεβεντόπαιδο!

Αθανάσιος Νικ. Στάμος  

2 σχόλια:

  1. Ξεκληριστηκε το χωριο, σαν μια καταρα να εχει πεσει.
    Λιγοι νεοι που απεμειναν, ενας-ενας σιγα-σιγα "φευγουν". Κριμα. Καλο Παραδεισο Γιαννη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΛΥΠΗ ΒΑΘΙΑ ΚΑΙ ΑΠΛΕΤΗ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΑ, ΜΕΓΑ ΠΛΗΓΜΑ. ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΑΞΙΟΣ ΝΕΟΣ, ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΤΙΚΟ ΠΑΛΙΚΑΡΙ,ΜΕ ΕΝΑΣ ΛΕΒΕΝΤΗΣ ΜΕ ΚΑΘΑΡΟ ΒΛΕΜΜΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΨΥΧΗ.

    ΠΡΟΣΕΦΕΡΕ ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΚΑΙ ΑΓΑΠΟΥΣΕ ΠΟΛΥ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ, ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΓΡΙΟ ΚΑΙ ΣΥΝΑΜΑ ΟΜΟΡΦΟ ΑΓΝΟ ΤΟΠΟ. ΑΓΑΠΟΥΣΕ ΤΗΝ ΦΥΣΗ, ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ. ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΑΞΕΧΑΣΤΟΣ ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΤΟΝ ΕΙΧΑΝ ΓΝΩΡΙΣΕΙ ΘΑ ΞΕΡΑΝ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΣΠΑΝΙΟ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΕΔΙΝΕ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΧΑΡΑ ΣΤΟΥΣ ΓΥΡΩ ΤΟΥ.

    "ΑΘΑΝΑΤΟΣ" ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΡΑΒΒΑΡΙΩΤΗΣ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή